ย้อนกลับไปในเดือนสิงหาคม 2025 ทีมแอนดรอยด์ได้ประกาศเรื่อง Android Developer Verification เพื่อให้นักพัฒนาที่เผยแพร่แอปนอก Google Play จะต้องทำการยืนยันตัวตนกับทางแอนดรอยด์ด้วย

ถ้าถามคนที่ใช้แอนดรอยด์มาอย่างยาวนานว่าฟอนต์ภาษาไทยที่ติดมากับ Pure Android ในทุกวันนี้คือฟอนต์อะไร หลายคนก็คงตอบว่า Droid Sans Thai เพราะเป็นฟอนต์ภาษาไทยที่อยู่คู่กับแอนดรอยด์มาตลอด ซึ่งจริง ๆ แล้ว แอนดรอยด์เลิกใช้ Droid Sans Thai และเปลี่ยนมาใช้เป็น Noto Sans Thai มานานเกิน 10 ปีแล้ว แต่ Noto Sans Thai ที่ว่านั้นเป็นเวอร์ชัน 1 ที่มีหน้าตาเหมือนกับ Droid Sans Thai มากจนแยกด้วยสายตาไม่ออก

หลายคนที่คุ้นเคยกับโลกของแอนดรอยด์ก็อาจจะเคยได้ยินคำว่า Pure Android กันมาบ้าง ซึ่งเป็นคำที่ใช้เรียกมือถือแอนดรอยด์ที่ไม่ได้มีการปรับแต่งอะไรมากนัก และไม่มีการใส่แอปที่ไม่จำเป็น (ที่เรียกกันว่า Bloatware) มาให้รกเครื่อง

สำหรับคนที่เป็น Motion Sickness จากการเดินทางด้วยยานพาหนะ (หรือที่เรียกกันว่า “เมารถ” กับ “เมาเรือ) ได้ง่าย แล้วมีความจำเป็นต้องใช้งานมือถือในระหว่างนั้นก็จะมึนหัวได้ง่ายขึ้นกว่าเดิม เพราะต้องโฟกัสกับหน้าจอมือถือในระหว่างนั้นด้วย

โดยปกติแล้วการจัดการหน่วยความจำหรือ Memory ในระบบปฏิบัติการณ์อย่างแอนดรอยด์จะใช้เทคนิคที่เรียกว่า Memory Paging ที่จะแบ่งหน่วยความจำทั้งหมดออกเป็นหลายส่วนเท่า ๆ กัน โดยแต่ละส่วนจะเรียกว่า Page เพื่อให้จัดการกับหน่วยความจำได้ง่ายขึ้น อีกทั้งยังป้องกันการเขียนทับข้อมูลระหว่างโปรแกรมด้วยกัน

รู้หรือไม่ว่าระบบปฏิบัติการณ์แอนดรอยด์ที่มีอายุมาเกิน 10 ปีนั้นก็มีของสะสมอย่างหุ่นฟิกเกอร์ที่มีชื่อเรียกว่า Android Mini Collectibles แบบเดียวกับของสะสมอย่าง POP, POP MART, หรือ Nendoroids ด้วยนะ และผู้เขียนก็เป็นหนึ่งในคนที่สะสมเจ้า Android Mini Collectibles เหมือนกัน เลยขอหยิบเรื่องราวของเจ้า Android Mini Collectibles มาเล่าให้อ่านกันครับ

ในช่วงเวลาที่ผ่านมา ผู้อ่านหลายคนคงได้ยินข่าวเกี่ยวกับปัญหาแอปที่พยายามใช้งาน Accessibility API ในทางที่ผิดกันมาพอสมควรแล้ว โดยเฉพาะแอปเถื่อนที่พยายามอ่านข้อมูลบนหน้าจอและควบคุมการทำงานของเครื่องเพื่อโอนเงินออกจากบัญชีธนาคารของเหยื่อ ซึ่งวิธีที่มิจฉาชีพใช้ก็จะเป็นการเรียกใช้ชุดคำสั่งที่เรียกว่า Accessibility API ของแอนดรอยด์ที่มีให้ใช้งานตามปกติอยู่แล้ว แต่ต่างจากแอปทั่ว ๆ ไปตรงที่เป็นการนำไปใช้งานในทางที่ผิด (Misuse of Accessibility API)

นับว่าเป็นข่าวดีสำหรับนักพัฒนาแอปและผู้ใช้งานอุปกรณ์แอนดรอยด์ก็ว่าได้ เพราะทาง Google ได้ประกาศปล่อยฟีเจอร์ให้ใช้งานบนอุปกรณ์แอนดรอยด์ไปจนถึง Android 4.4 KitKat ผ่านความสามารถของ Google Play Services เป็นที่เรียบร้อยแล้ว จากเดิมที่จะปล่อยให้ใช้งานย้อนหลังได้แค่บน Android 11, 12 และ 12L เท่านั้น

ในปัจจุบันระบบปฏิบัติการณ์แอนดรอยด์มีความสามารถที่หลากหลายและมากมาย จนกระทั่งแม้แต่ผู้ใช้งานอย่างเรา ก็อาจจะไม่ทราบหรือไม่รู้ว่าฟีเจอร์บางตัวที่ใช้งานกันเป็นประจำนั้น มาจากความสามารถอะไรบนแอนดรอยด์ และในวันนี้ผมก็จะหยิบความสามารถที่เรียกว่า Media Projection มาเล่าให้อ่านกันครับ

ถ้าใครติดตามข่าวสารเกี่ยวกับแอนดรอยด์มานานมากพอก็จะรู้กันว่าแอปบนแอนดรอยด์ในยุคแรก ๆ นั้นเป็นการทำงานแบบ 32-bit จนกระทั่งวันเวลาผ่านไปอุปกรณ์แอนดรอยด์ได้มีการพัฒนามาตลอดเวลาและมีการรองรับการทำงานแบบ 64-bit เพิ่มเข้ามาด้วย และในปี 2019 ทาง Google Play ได้ประกาศบังคับให้แอปรองรับการทำงานแบบ 64-bit ด้วย จึงทำให้นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาแอปแอนดรอยด์บน Google Play แทบทั้งหมดรองรับการทำงานแบบ 64-bit กันแล้ว ถึงอย่างนั้นการทำงานแบบ 32-bit บนแอนดรอยด์ก็ยังมีความจำเป็น เพราะยังถูกใช้อยู่ใน Android Go, Android TV, และ Wear OS แต่สำหรับ Google Pixel 7 และ Google Pixel 7 Pro ที่เพิ่งเปิดตัวไปเมื่อตอนต้นเดือนนั้น ถือว่าเป็นอุปกรณ์แอนดรอยด์ตัวแรกที่รองรับการทำงานแบบ 64-bit เท่านั้น โดยเอาชุดคำสั่งของ 32-bit ออกไปทั้งหมด และจากการเอาชุดคำสั่งของ 32-bit ออกไป...